Często słyszę to pytanie na początku warsztatu. Czasem wypowiedziane wprost. Częściej ukryte w czyjejś historii.
Pierwszy krąg na warsztacie. Ludzie siadają i zaczynają opowiadać, gdzie już byli.
Ceremonia ayahuaski w Amazonii. Ceremonia kwiatów na Bali. Ajurweda w Indiach. Podróż do Afryki. Każda kolejna historia trochę bardziej wyjątkowa od poprzedniej.
Słucham z czułością. Pod każdą z tych opowieści słyszę to samo pytanie: gdzie jest to, czego szukam?
Znam to szukanie. Indie, Nepal, Peru, Amazonia. Ceremonie, medytacje, oddech, psychodeliki. Kolejne drzwi, za którymi ma czekać coś wyjątkowego.
Pod spodem jest bardzo ludzkie pragnienie. Poczuć, że życie jest częścią czegoś większego. Wyjść choć na chwilę poza ciągłe myślenie, planowanie, ocenianie. Poczuć połączenie.
Tantra odpowiada na to pragnienie zaskakująco prosto.
Tutaj.
Ponad tysiąc lat temu powstał tekst, który fascynuje mnie jak mało który. Vijñāna Bhairava Tantra.
Ponad sto krótkich praktyk. Każda prowadzi w to samo miejsce, do bezpośredniego doświadczenia świadomości.
Najbardziej zaskakuje mnie, gdzie te praktyki szukają głębi. W oddechu. W ciele. W patrzeniu i słuchaniu. W przyjemności. W spotkaniu z drugim człowiekiem. W intensywnej emocji, w zachwycie, w seksualnym pobudzeniu. W ciszy pomiędzy jedną myślą a następną.
W chwili, kiedy coś jest tak pełne, że na moment przestajemy opowiadać sobie historię o tym, kim jesteśmy.
Żeby to poczuć, potrzebujemy dwóch słów. Śiva i Śakti.
Śiva to świadomość. Zdolność zauważania. To, co w tobie wie, że doświadczasz.
Śakti to moc świadomości. Energia, ruch, życie, które ciągle się przejawia.
Oddech jest Śakti. Drżenie ciała jest Śakti. Przyjemność, pobudzenie, smutek, zachwyt, gniew, miłość, strach i ekstaza są Śakti. Dźwięk, smak, dotyk, ruch. Wszystko, co płynie i się zmienia.
Śiva obejmuje to wszystko. I poznaje siebie przez Śakti.
Tantra widzi w nich jedność. Energia i świadomość to dwie twarze tego samego doświadczenia. Każde doznanie żyje w świadomości, która je zauważa. A świadomość poznajemy właśnie dlatego, że coś się w niej pojawia.
Dlatego duchowość w tantrze to coraz pełniejsze wejście w życie. Z otwartymi oczami. Z przytomnym sercem.
Wiele tradycji umieszcza duchowość ponad ciałem. Ciało ze swoimi potrzebami, seksualnością i ograniczeniami zostaje na dole. Duch idzie wyżej.
Vijñāna Bhairava Tantra proponuje coś radykalnie innego. Ciało i zmysły są bramą. Stąd w tekście praktyki z oddechem, dźwiękiem, spojrzeniem, dotykiem, ruchem, przyjemnością, emocją i seksualnością.
Wyobraź sobie prostą chwilę. Ktoś dotyka twojej skóry.
Myśli przychodzą od razu. „Podoba mi się.” „Chcę więcej.” „Czy to jest dobrze?” „Co będzie dalej?” I dotyk zostaje gdzieś z tyłu, przykryty myśleniem.
Możesz też zostać przy samym dotyku. Poczuć ciepło. Mrowienie. Falę, która się rozchodzi. Zmianę oddechu.
I zauważyć: jest we mnie coś, co jest świadome tego wszystkiego.
Tu zaczyna się tantra.
Mała praktyka
Spróbuj teraz. Poczuj, jak powietrze wpływa. Zauważ moment, w którym wdech się kończy, zanim zacznie się wydech. Tę małą przestrzeń. Zostań w niej przez kilka oddechów. To jedna z pierwszych praktyk Vijñāna Bhairava Tantry.
Czasem duchowość kojarzy się ze spokojem kogoś, kogo życie przestało poruszać. Zdystansowany. Wyciszony. Wolny od pragnień.
Tantra wybiera pełnię.
Możesz czuć ogromną przyjemność i wiedzieć, że czujesz. Możesz płonąć gniewem i widzieć ten gniew. Możesz drżeć, płakać, śmiać się, kochać, pragnąć. I przez cały czas pozostawać obecnością, która to wszystko obejmuje.
Wtedy energia i świadomość spotykają się w jednym doświadczeniu. A właściwie odkrywasz, że zawsze były jednym.
Duchowość może przyjść podczas medytacji. Podczas ceremonii. Na drugim końcu świata.
Może też przyjść teraz.
Kiedy pijesz kawę i naprawdę czujesz jej smak. Kiedy ktoś, kogo kochasz, dotyka twojej twarzy. Kiedy światło między drzewami zatrzymuje cię na kilka sekund. Kiedy fala smutku przechodzi przez klatkę piersiową, a ty pozwalasz jej płynąć.
Kiedy w czasie seksu przestajesz myśleć o tym, jak wyglądasz i co powinno się wydarzyć. I zostaje puls, oddech, dźwięk, dotyk. I przestrzeń, która to wszystko trzyma.
Magia jest prosta. Przez chwilę przestajemy oddzielać się od życia, które przez nas płynie.
Widzę w tym jeden z największych paradoksów współczesnego szukania. Gonimy transcendencję przez kolejne doświadczenia. Głębsza medytacja. Mocniejsza ceremonia. Bardziej egzotyczna tradycja. Jeszcze jeden szczytowy stan.
Każde z nich może mieć wielką wartość.
Tantra pyta jednak o coś innego. Czy rozpoznajesz to, czego szukasz, także w zwykły wtorek?
Duchowość przestaje być kolejną rzeczą do zdobycia. Staje się sposobem doświadczania.
Czuję i wiem, że czuję.
Jest ciało, a moje istnienie jest większe niż obraz ciała w mojej głowie.
Jest emocja, a moja tożsamość jest szersza niż ta emocja.
Jest myśl, a świadomość jest szersza niż myśl.
Jest przyjemność i, kiedy wchodzę w nią całą sobą, na moment znika granica między mną, która doświadcza, a samym doświadczeniem.
To jest jedność Śivy i Śakti. Energii i świadomości. Życia i tego, co życie zauważa.
Tantra mówi: zostań w świecie. Patrz głębiej na to, co już masz.
Twoje ciało jest bramą.
Twoje zmysły są bramą.
Twoja seksualność jest bramą.
Twoje emocje są bramą.
Dlatego Vijñāna Bhairava Tantra daje ponad sto bram. Ktoś odnajdzie swoją w ciszy. Ktoś w oddechu. Ktoś w zachwycie, w emocji, w dotyku, w przyjemności.
Brama się zmienia.
To, co czeka po drugiej stronie, pozostaje to samo.
Może więc pytanie „gdzie znaleźć duchowość?” od początku prowadziło na zewnątrz.
Spróbuj zadać sobie inne. Teraz, czytając te słowa.
Co właśnie czuję?
I kto to czuje?
Jeśli chcesz zadawać te pytania razem ze mną, w ciele i w kręgu, zapraszam cię na warsztaty TantraSOMA™. Możesz też zacząć w domu, od mojego kursu tantry online.
English English
Polski